Na ovogodišnjoj književnoj manifestaciji „Drainčevi susreti pesnika“, koja će biti održana od 24. do 28. avgusta ove godine, biće dodeljene dve pesničke nagrade „Drainac“, prva za zbirku pesama,koja je objavljena u 2025. godini, a druga za celokupno stvaralaštvo.

-Žiri za dodelu nagrade ,,DRAINAC”, koji je radio u sastavu predsednik  Goran Maksimović i članovi Mirjana Bojanić Ćirković i Dragan Ognjanović, na današnjoj sednici je doneo konačnu i jednoglasnu odluku, da ovogodišnju Drainčevu nagradu, dobije Selimir Radulović za zbirku pesama ,,EVO, ANĐELA“! , koja je objavljena u izdanju „Lagune“ iz Beograda 2025. godine. Ove godine će biti dodeljena i Jubilarna nagrada ,,DRAINAC“ povodom 60 godina ,,Drainčevih književnih susreta“ za celokupno pesničko delo i doprinos savremenoj srpskoj poeziji, pesniku Boru Kapetanoviću, rečeno je na konferenciji za novinare u Narodnoj biblioteci „Rade Drainac“.

U obrazloženju se između ostalog navodi, da je lirski pesnik Selimir Radulović, (Cetinje, 1952) autentičan po izrazu, dočaravanju i misaonosti i da poeziju doživljava kao čin otkrovenja, dok njegov poetički identitet krasi izrazita hrišćanska duhovnost, molitveni ton i tihovanje, kao i duboka etička i metafizička zapitanost pred svetom u sebi, svetom nad sobom i svetom oko sebe.

-U stvaralačkom nadahnuću snažno se oslanja na srpsko srednjovekovno nasleđe, na evropsku i srpsku pisanu tradiciju (od Homera i Helderlina do Rilkea i Georga Trakla, od Svetog Save i Jefimije do Njegoša i Rastka Petrovića), a pesnički jezik mu je arhaizovan, uzvišen i svečan, odmeren i odabran, sa karakterističnom crkvenoslavenskom leksikom, sintaksom i figurama tog jezika, koje nas uvode u dubinske slojeve stvaralačkog nadahnuća i vode do izvora istinskog otkrovenja i samospoznavanja, istakao je žiri.

On je naglasio da su takvu vrstu poetičkog izraza pronašli i u svih 14 objavljenih pesničkih knjiga Selimira Radulovića.

-U najnovijoj zbirci pjesama ,,Evo, Anđela!“ put lirskog otkrovenja i samospoznaje snažno je usmeren prema metafizičkim prostorima i razotkrivanju „sabranja u radosti“, koja u pesnikovoj viziji predstavljaju osnovu sjedinjavanja ovozemaljskog i nebeskog. To su oduhovljeni pesnički tekstovi u kojima je sjedinjeno mitsko i religiozno, filozofsko i etičko načelo, ono što je iznad vremena, kao i između materijalnog i duhovnog utemeljenja. U sakralnom svetu Selimira Radulovića lirski subjekt se prevashodno obraća Tvorcu, ali i čitaocima, tako da stihovi podsećaju na molitveni izraz, na psalam i jednu vrstu posebnih duhovnih monologa i dijaloga. Sam pesnik je u jednom autopoetičkom iskazu sve to opisao sledećim rečima: „Pesma je jedna vrsta teofanije, jer pobeđuje svaku žalost i zrači nezalaznom milošću“. U svemu tome Radulović uspešno pronalazi jedinstvenu lirsku formulu za objedinjavanje tradicije i religije sa dubokim uverenjem da duhovno neostvaren čovek ne može nositi svest o nasleđu i identitetu. Pri tome se osećanje zajedništva između zemaljskog i nebeskog sveta, najcelovitije ostvaruje u pesmi, i to onoj, koja je od višega metafizičkog reda, tj. božanskog porekla, stoji u obrazloženju.

Žiri za dodelu nagrade „Drainac“ je na konferenciji za novinare naglasio da pisanje poezije predstavlja svekoliko životno iskušenje i iskustvo, ali i unutrašnji izazov, izvorni talenat i spontano nadahnuće i da je baš takvo pesništvo sadržano u životu i stvaralaštvu ovogodišnjeg dobitnika Jubilarne nagrade „Drainac“ – Bora Kapetanovića.

-Književnik, slobodni umetnik, a iznad svega autentični pesnik, Boro Kapetanović, rođen je 16. septembra 1953. godine u Gornjem Sokolovu (zaselak Kapetanovići kod Ključa, danas opština Ribnik). Na književnoj sceni prisutan je duže od pola stoleća, još od 1972. godine, kada je na stranicama omladinske, studentske, dnevne i revijalne, kao i književne štampe, počeo da objavljuje pesme. Posebno je skrenuo pažnju na svoje stvaralaštvo prvom objavljenom zbirkom pesama Pesmovano doba (1974), za koju je dobio u to vreme prestižnu nagradu „Mladost Sutjeske“. Od tada do danas objavio je više od četrdeset knjiga poezije i proze, zaključno sa najnovijim knjigama Zrno na grozdu (2024) i Kidajmo odavde, amigo (2025). Uvršten je u srpske čitanke i školsku lektiru, kao što je zastupljen i u velikom broju panorama, pregleda, hrestomatija i antologija srpske književnosti. Višestruko je prevođen i nagrađivan za pesnički rad. Aktivno se borio u „Otadžbinskom ratu“ u jedinicama Vojske Republike Srpske (1992–1995). Sve do 10. oktobra 1995. godine živeo je u Sanskom Mostu, a nakon toga živi i piše u Banjaluci, a pisanjem se bavi profesionalno, naglašeno je na konferenciji za novinare povodom proglašenja ovogodišnjih dobitnika nagrade „Drainac“ .

Žiri je podvukao da izrazita prožetost stvaralačkog nadahnuća neposrednim životnim iskušenjima, kao i sagledavanjem svekolike sudbine čoveka, nosi u poeziji Bore Kapetanovića, autentičan doživljaj i vizije, što ga izvorno svrstava u red onih stvaralaca srpske književnosti, koji su izrasli u magistralnoj pesničkoj vertikali, na kojoj je nastalo i delo Rada Drainca, kao i velikog broja drugih prethodnih i potonjih stvaralaca na srpskom jeziku, počev od Đure Jakšića i Laze Kostića, preko Milutina Bojića i Milana Rakića, pa sve do Stevana Raičkovića i Slobodana Rakitića. U takvom reprezentativnom okruženju, nagrada „Drainac“, koja mu je dodeljena jednoglasno, kao dobitniku Jubilarne nagrade DRAINAC, iznova ukazuje na kvalitet i čitalačku izazovnost ovoga pesničkog dela.